Zaterdag 20/8

 De dag begon vroeg!

Bij Petra ging de wekker al om 5 uur. Tegen 6.30 u was ze op Zaventem. Kom vroeg genoeg, zei iedereen, er is veel controle, maar na een halfuur stond ze al aan de gate. 

Playing the waiting game … Met een halfuur vertraging dan toch opgestegen voor een vlotte vlucht  naar Frankfurt. Ook daar liep alles vlot, maar wegens een storm boven de Balkan pas na drie kwartier opgestegen. De vlucht was vreselijk turbulent. Schudden, beven, schokken en bonken. 

Op Ben Gurion zelf ging alles heel vlot, al kwamen er wel vragen bij de paspoortcontrole: waar ga je naartoe, waarom ben je hier, met wie reis je, waar ga je naartoe … Voet op Israëlische bodem.

Een uurtje later en een aantal kilometer verder wordt Vera al wakker voordat de wekker afgaat…. Zenuwen…stress… het is 21 jaar geleden dat ze in een vlieguitg zat. Ook Tuur is al wakker, al heeft hij zenuwen om een andere reden. Hoe zal de ontmoeting met Maayan verlopen?

De rit gaat naar de luchthaven van Charleroi. Het inchecken verloopt ontzettend vlot maar dan…. Iemand valt flauw op het vliegtuig net voor vertrek en dat zorgt voor de nodige vertraging. Een uur later stijgen we dan toch op. Het is een behoorlijk turbulente vlucht want we vliegen door dezelfde storm van Petra. Om 19u20 plaatselijke tijd komen we met een perfecte landing op Israëlische bodem aan. Er is niks van controle, geen lastige vragen…we kunnen gewoon door na het tonen van onze paspoorten.

Op zoek naar Petra… de mama van Maayan laten weten dat we geland zijn… een plaatselijke simkaart kopen (de betaalkaart werkt niet.!!)…. En dan plots zijn we samen! Oef. Een blij weerzien, ons avontuur  kan beginnen.

Dan krijgt Tuur telefoon van May… we moeten nú komen want haar mama dreigt een boete te krijgen. Tuur de sloeber profiteert van het moment en loopt alleen naar buiten om May voor het eerst te zien zonder moeder en tante. Dat is buiten ons gerekend…. Als twee slagschepen banen we ons een weg door de mensenzee om nog net getuige te zijn van de eerste knuffel. ❤️

En man wat een vochtige hitte valt over ons! Gelukkig is er airco in de auto. En het is nog maar 20u30 en al pikdonker. Keren brengt ons veilig tot bij onze airbnb.

Daar staat ons de volgende aangename verrassing van de dag te wachten. Wat een fantastische mensen zijn Sara en Moshe! We worden zó hartelijk ontvangen. De airbnb is klein maar van alles voorzien. We zijn doodop en willen het liefst van al gewoon gaan slapen, maar ze zijn zo trots op hun huisje dat we de enthousiaste uitleg gewoon hebben ondergaan.

Pas om 23u30 kunnen we eindelijk onder de lakens kruipen….. de nacht is warm en zweterig. Alleen Petra slaapt als een roosje …